Vandaag nog eventjes een wandeling gemaakt langs Abdij Keizersberg. Als student heb ik daar de volle acht jaar op kot gezeten en er zijn in Leuven wellicht weinig plaatsen waar rust met vrijheid beter kan worden gecombineerd. Eén nadeel: je hoeft bij terugkeer naar huis telkens een verschrikkelijk steile helling op. Ik vraag me nog altijd af hoe ik dat zoveel jaren heb uitgehouden. Soms werd de beklimming meerdere keren per dag gedaan, want verstrooiing à la internet was toen nog geen gemeengoed. De noodzaak tot fysieke inspanning woog echter niet op tegen de goede zorgen van Vader Abt en zijn abdij. Een aanrader, althans voor het mannelijk deel onder ons, want de vrouw heeft in de Studentenconcentratie Keizersberg (SCK) nog geen plaats gekregen. En als u geen student meer bent, dan is de Benedictijnerabdij op zich al een bezoekje waard. Meer info op http://www.keizersberg.be/.