Wie van autoracen houdt moet het niet enkel stellen met het Wereldkampioenschap Formule 1. Er zijn talloze andere competities die vele even interessante evenementen in aanbieding hebben. Ik heb een poging gedaan om mijn wereldwijde Top 50 op te stellen. Het zou mijn ambitie moeten zijn om ze één na één bij te wonen, maar helaas: de teller staat nog steeds op nul. Niet getreurd: op TV is het minstens even spannend om de races te volgen. Toch is het interessant om een tour du monde te doen en de vijftig meest interessante evenementen op een rijtje te zetten. Dit is een persoonlijke selectie en voor discussie vatbaar, maar het lijkt me toch eens leuk om bij een en ander stil te staan. Van Afrika tot in Amerika, van Europa tot Australië via Azië: allemaal passeren ze de revue. Enthousiasme over deze tak van de sport is een universeel gegeven.

50. A1 GP Kyalami

Enkele jaren geleden werd het A1 GP-kampioenschap in het leven geroepen. Een rijke sjeik wou investeren in een competitie waarin coureurs noch privé-teams het tegen elkaar opnemen, maar waar, naar analogie van het wereldkampioenschap voetbal, landen vredevol tegen elkaar ten strijde trekken. In een race met gelijke wagens worden tijdens het winterseizoen in landen waar anders geen grote raceseries passeren krachtmetingen gehouden. De wagens zijn in de kleuren van de respectievelijke vlaggen getooid, met onder meer deelnemers uit Libanon, Pakistan, Mexico of Portugal. Tegen alle verwachtingen in sloeg het concept bij rijders, teams en publiek aan. Eén van de meest succesvolle races is de editie in het Zuid-Afrikaanse Kyalami. Op dit circuit werd jarenlang de GP F1 van Zuid-Afrika verreden, totdat eerst de apartheid en later de beperkte financiële return het evenement van de kalender schrapten.

Tijdstip: Eind februari-begin maart
Competitie: A1 GP
Locatie: Kyalami, Gauteng, Zuid-Afrika (Google Earth)

49. GP2 Asia Qatar

Sinds vorig jaar heeft het GP2-kampioenschap, de ‘feeder series’ van de Formule 1, een Aziatische tegenhanger en dat eveneens tijdens het autosportluwe winterseizoen. Dit jaar voegde men een race in godbetert Qatar aan de kalender toe. Midden in de woestijn, in het pittoreske Losail, werd een luxueus circuit aangelegd dat vooral voor het MotoGP-kampioenschap (WK motorracen) moest dienen. Nu passeert ook de GP2 Asia series in Qatar en bovendien met een night race. Onder kunstlicht vechten twintig jonge leeuwen met identieke wagens tegen elkaar. Het Midden-Oosten, dat decennia lang op autosportvlak maagdelijk gebied bleef, begint met dit soort evenementen langzaam maar zeker een vaste waarde op de diverse kalenders te worden. Daar zitten de oliedinars natuurlijk voor heel wat tussen…

Tijdstip: Eind februari
Competitie: GP2 Asia
Locatie: Losail, Qatar (Google Earth)

48. Formula Nippon Autopolis

Ook Japan heeft een aparte competitie zoals het GP2-kampioenschap, met wagens die in vergelijking met de Formule 1 als ‘tweede klasse’ kunnen worden beschouwd. Eén van de plaatsen die door de Formula Nippon wordt aangedaan is het circuit van Autopolis. Inderdaad, Autopolis is geen plaatsnaam, maar een rijke Japanner had eind jaren tachtig-begin jaren negentig het idee om ergens in het land van de rijzende zon een autostad aan te leggen. Helaas, het voor die tijd hypermoderne circuit lag in dergelijk onherbergzaam gebied dat nauwelijks iemand interesse vertoonde om het in de kalender op te nemen. De dichtste hotels waren tientallen kilometers van de piste verwijderd. De omloop was bovendien enkel via een miniscuul wegje te bereiken zodat dit concept een miskleun van jewelste is geworden. Autopolis stond in 1993 even op de F1-kalender, maar werd wegens faillissement nog voor de seizoensstart geschrapt. Op een of andere manier zag toch nog iemand graten in het project, zodat een beperkt aantal raceseries Autopolis jaarlijks een bezoekje brengen. Met het circuit zelf is niets mis – integendeel, de faciliteiten zijn méér dan okee – maar de ligging maakt van elk evenement een logistiek huzarenstuk. Ondanks alles verdient Autopolis een eervolle vermelding.

Tijdstip: augustus-september
Competitie: Formula Nippon
Locatie: Autopolis, Japan (Google Earth)

47. 2CV 24h

Iets dichter bij huis, in Francorchamps met name, vindt een evenement plaats waar tegen zogenaamd democratische prijzen aan kan worden deelgenomen. Wie over een Citroën 2CV beschikt en wat aan de geit kan knutselen kan er tijdens een zonnig zomerweekend 24 uur rondjes mee draaien en er misschien wel de eeuwige roem van winnaar van de 24 uur van de Deux Chevaux mee opstrijken. Gelijkaardige evenementen laten Geiten tegen Kevers rijden. Just for fun. Het leven heeft ook zijn mooie kanten.

Tijdstip: zomermaanden
Competitie: occasionele 2CV-competitie
Locatie: Francorchamps, België (Google Earth)

46. Indycar Motegi

Dat Japanners inventief autocircuits kunnen bouwen is met het Autopolisverhaal reeds duidelijk geworden. Een tiental jaar geleden werd in Motegi een beter toegankelijk circuit mét een heuse ‘oval’ aangelegd. De promotoren slaagden er in om het toenmalige Champcar-kampioenschap (de zogenaamde Amerikaanse Formule 1) naar Japan te halen en dat leverde supersnelle races op en werd populair bij de rijders. Enkele jaren later nam het IRL-kampioenschap (de concurrent van de Champcars – een ingewikkelde historie) het evenement over. Sinds de fusie van beide kampioenschappen mogen we opnieuw van Indycars spreken en die blijven naar Motegi komen. In 2008 slaagde de fantastische Danica Patrick er in om als eerste vrouwelijke rijder een race op het allerhoogste niveau te winnen. Wij kunnen dat alleen maar aanmoedigen. In Motegi is een beetje geschiedenis geschreven. We kunnen het niet maken om ook dit Japanse circuit niet in de kijker te zetten.

Tijdstip: april
Competitie: IRL Indycar Series
Locatie: Motegi, Japan (Google Earth)

45. Nascar Sonoma

Vanuit Japan is het een goede tien uur vliegen naar het zonnige Californië. In het plaatsje Sonoma werd tussen heuveltjes lang geleden de zogenaamde ‘Infineon Raceway’ aangelegd. Naast de piste van Watkins Glen (New York State) is Sonoma het enige niet-ovalen circuit dat door het Nascar-kampioenschap wordt aangedaan. Nascar, de National Association for Stock Car Auto Racing, is een raceserie waar meer dan dertig mannen jaarlijks meer dan dertig races rijden in Chevrolets, Fords, Dodges en Toyota’s waaruit alle zetels, koffers en ander comfortabel materiaal zijn verwijderd. Wekelijks krijgen de Nascar-races tienduizenden fans op bezoek en is meteen de meest succesvolle vorm van autoracen in de Verengide Staten. De race in Sonoma is één van de hoogtepunten van het lange Nascar-seizoen. Mooi zo.

Tijdstip: juni
Competitie: Nascar
Locatie: Sonoma, Californië, Verenigde Staten (Google Earth)

44. Grand Prix Historique d’Angoulême

In het Franse Angoulême kunnen liefhebbes van oldtimers op het Circuit des Remparts, een miniscule piste in de straten van de stad, tegen lage snelheid rondjes draaien en hun vehikel aan de buitenwereld tonen. Het zijn geen echte races, maar eerder parades waar je als liefhebber je hart kan ophalen. Een lust voor het oog voor wie van vintage cars houdt. De eigenaars kunnen fier als een gieter met hun materiaal naar buiten komen. Dat mag wel, want het zou jammer zijn mocht het erfgoed onder stof en roest verdwijnen. Gelukkig zijn er vele mensen die er hun hobby van hebben gemaakt om deze wagens in een goede staat de behouden. Een dure hobby weliswaar.

Tijdstip: september
Competitie: geen, occasionele bijeenkomst van oldtimerfans
Locatie: Angoulême, Frankrijk (Google Earth)

43. Arctic Rally

De charme van de autosport is het feit dat nogal wat enthousiastelingen zo creatief zijn dat ze op de meest mooie, extreme of zelfs absurde plaatsen races laten doorgaan. Zo kunnen liefhebbers van sneeuwrally’s tijdens de Arctic Rally nabij de poolcirkel nogal wat ‘aces’ aan het werk zien. Een unieke locatie, maar neem alvast uw duffle coat mee. Het kan nogal koud zijn. Wat verder naar het noorden ligt ook de Arctic Circle Raceway, wellicht het meest noordelijke circuit ter wereld. Scandinavië, en Finland in het bijzonder, levert niet voor niets batterijen aan kampioenen af.

Tijdstip: winter
Competitie: Fins rallykampioenschap
Locatie: Rovaniemi, Finland (Google Earth)

42. SudAm F3 Piriapolis

De Formule 3, na de Formule 1 en de GP2 de ‘derde klasse’ van de autosport, is meestal de competitie waar jonge talenten komen bovendrijven. Verschillende grote landen of continenten hebben eigen F3-competities, waarvan de Britse en de Duitse het hoogst staan aangeschreven. Ook Zuid-Amerika heeft er één, met races in Brazilië, Argentinië en Uruguay. Het continent heeft in de loop der tijden immers een enorm aantal supertalenten voortgebracht. Heel wat onder hen kwamen de Europese scouts ter ore tijdens het Sudam F3-kampioenschap. Eén van de hoogtepunten van het seizoen is de stratenrace in het Uruguayaanse Piriapolis. Er zijn weinig stratencircuits in Latijns-Amerika, maar deze is een uitschieter en een hoogtepunt op de kalender.

Tijdstip: najaar
Competitie: Sudam F3
Locatie: Piriapolis, Uruguay (Google Earth)

41. Indycar St. Petersburg

Niet enkel in Rusland, maar ook in Florida is er een St. Petersburg. De Champcar-competitie – het ter ziele gegane deel van de Amerikaanse Formule 1 – was in het begin van dit decennium op zoek naar een tweede adem en wou ter promotie van het kampioenschap een zogenaamd ‘Blue Riband’-evenement aan de kalender toevoegen. De ambitie was groot: de Verenigde Staten een eigen Monaco geven. Dat dachten ze in St. Petersburg gevonden te hebben. Het circuit passeert wel langs een jachthaventje, maar daarmee is ook alles gezegd. De start/finish-lijn bevindt zich op een oude luchthaven en dit met het equivalent in Monaco vergelijken is dan ook een acute vorm van blasfemie. Ondanks het gemis aan charme blijft het een leuk evenement in het Indycar-kampioenschap, want daarvan maakt de ‘St. Pete GP’ ondertussen deel uit. Als seizoensopener.

Tijdstip: april
Competitie: Indycar, American Le Mans Series
Locatie: St. Petersburg, Florida, Verenigde Staten (Google Earth)

40. Finale Trophée Andros

Al geruime tijd kunnen ijsliefhebbers in de Alpen hun hartje ophalen met de Trophée Andros. In illustere oorden zoals Serre-Chevalier of Alpe d’Huez, die we anders enkel uit de Tour kennen, worden op minuscule circuits met ijs als wegdek races gehouden in rallywagentjes. Het vergt allemaal een speciale rijstijl en trekt grote namen aan. De voorbije jaren keerde niemand minder dan Alain Prost even uit pensioen terug om er meteen kampioen te worden. De finale van de Trophée Andros was de voorbije jaren steeds op een occasionele piste in het Stade de France, dat voor de gelegenheid in een ijsbaan werd omgetoverd. Alles voor de show. Dit jaar verhuisde men naar Super Besse.

Tijdstip: wintermaanden
Competitie: Trophée Andros
Locatie: Super Besse, Frankrijk (Google Earth)

39. Nascar Bristol

Toen ik vorige zomer in de Verenigde Staten rondtoerde vond ik het jammer dat we het uitgestippelde pad niet eventjes konden verlaten, want bij het binnenrijden van Tennessee zag ik constant wegwijzers naar de Bristol Motor Speedway. Dit circuit is een unicum in zijn soort: het 0,533 mijl korte oval is volledig omgeven door tribunes, waarbinnen de coureurs van het Nascar-kampioenschap een lange race moeten rijden. Net zoals de Trophée Andros in het Stade de France kunnen de toeschouwers hier de ganse race met hun eigen ogen aanschouwen. Nascar zorgt twee keer per jaar voor 165.000 bezoekers. In autosportmiddens is dit het échte Amerika.

Tijdstip: voorjaar en eind augustus
Competitie: Nascar
Locatie: Bristol, Tennessee, Verenigde Staten (Google Earth)

38. DTM Brands Hatch

Het Deutsche Tourenwagen Meisterschaft, kortweg DTM, was midden jaren negentig dé referentie als het op toerwagenraces aankwam. Vette Mercedessen (C-klasse) voerden strijd met vette Alfa’s (met de 155) en een occasionele Opel (de Calibra) en ook hier kwamen prestigieuze namen op af. Het kampioenschap werd hyperprofessioneel en de kosten rezen de pan uit, met als gevolg dat zowel Alfa Romeo als Opel er eind 1996 de brui aan gaven. Weg DTM, want een race met Mercedessen alleen zou wat saai zijn. Pas een vijftal jaren later kon men een bescheiden variant ervan (Deutsche Tourenwagen Masters) reanimeren en er mee op tournee door Europa trekken. Het DTM houdt al enkele jaren halt in het Britse Brands Hatch. Een schitterend circuit waar je schitterende wagens aan het werk kan zien.

Tijdstip: varieert
Competitie: DTM
Locatie: Brands Hatch, Kent, Groot-Brittannië (Google Earth)

37. Nascar Michigan

Ovalen zijn er in het Nascar-kampioenschap genoeg en dat in alle maten en gewichten. Je hebt Bristol, zoals we op 39 al zagen, maar de coureurs houden ook halt in Indianapolis, op de California Speedway, in Las Vegas, in Charlotte en op nog een tiental andere plaatsen. Eén daarvan is de Michigan International Speedway. Het ovaal draagt een lange geschiedenis met zich mee, maar onderscheidt zich vooral door haar snelheid en de gradatie van de banking (de mate waarin het wegdek schuin is geplaatst). Vroeger kwam het Indycar-kampioenschap er jaarlijks langs voor de Michigan 500, maar deze wat afgelegen plek in het Noorden van de States is commercieel gezien geen prioriteit. Nascar heeft er wel nog twee manches. Met succes. Spektakel gegarandeerd op de MIS.

Tijdstip: juni en augustus
Competitie: Nascar
Locatie: Brooklyn, Michigan, Verenigde Staten (Google Earth)

36. A1 GP Surfers Paradise

In de goede oude tijd, toen het Indycar-kampioenschap nog met échte wagens en met supersterren werd verreden, startte het seizoen jaarlijks in het Australische Surfers Paradise. Ooit won Nigel Mansell er op zijn debuut in een legendarische wedstrijd waar hij ex-F1-wereldkampioen en Indycar-coryfee Emerson Fittipaldi het nakijken gaf (1993). Tot en met 2008 was de Gold Coast Grand Prix dan ook een hoogtepunt in het kampioenschap. Voor 2009 kon geen contract meer worden versierd en wordt de race overgenomen door het A1 GP-kampioenschap. Ondanks de stijgende populariteit zal dit nooit hetzelfde zijn als de Indycardagen, maar het stratencircuit van Surfers Paradise maakt veel goed. Hopelijk komen de Amerikanen op een dag terug naar Queensland.

Tijdstip: najaar
Competitie: A1 GP
Locatie: Surfers Paradise, Queensland, Australië (Google Earth)

35. Nascar Nationwide Montréal

De tweede klasse van het Nascar-kampioenschap – de zogenaamde Nationwide Series – maakt naast een manche in Mexico-City ook een uitstapje in Canada, met name in Montréal. Op het Circuit Gilles Villeneuve, waar tot vorig jaar ook de F1 GP van Canada plaatsvond, wordt sinds enkele jaren een Nascar-wedstrijd georganiseerd. Montréal is immers een te veroveren “market” voor de Amerikanen. Op die manier wordt het enige Franstalige gedeelte van Noord-Amerika bereikt. Jammer genoeg openen de hemelsluizen er nogal eens en zo moest Nascar voor het eerst in de geschiedenis van de sport regenbanden monteren. Op de ovals, waar ze normaal gezien racen, wordt immers niet in de regen gereden wegens te gevaarlijk. In Montréal wel. Een interessante toevoeging aan de kalender.

Tijdstip: zomer
Competitie: Nascar Nationwide
Locatie: Ile Notre-Dame, Montréal, Québec, Canada (Google Earth)

34. F1 GP van Australië, Melbourne

Net zoals de Indycars lange tijd in Surfers Paradise hun eerste manche hadden, begint het F1-kampioenschap sinds 1996, met uitzondering van 2006, in Australië, met name in Melbourne. In het Albert Park werd rond een meer een relatief snel semi-stratencircuit aangelegd dat een mooi decor biedt om het jaar op gang te trekken. Het heeft de sfeer van de eerste schooldag: alle nieuwe wagens worden voor de eerste keer aan het ruime publiek getoond en meteen worden de krachtsverhoudingen duidelijk. Meestal is het een incidentrijke race met veel afvallers. We zagen een aantal mooie edities, zoals de schitterende debuutrace van Jacques Villeneuve in 1996. Vanaf dit jaar wordt de start van de race iets naar achteren geschoven, zodat de Europese kijker niet te vroeg hoeft op te staan om de race live te volgen. Bernie Ecclestone: je denkt ook aan alles…

Tijdstip: maart-april
Competitie: WK F1
Locatie: Albert Park, Melbourne, Victoria, Australië (Google Earth)

33. 1000 Lakes Rally

Laten we eerlijk zijn: de rallysport is een grotendeels Scandinavische aangelegenheid. De lijst met kampioenen is ellenlang: Markku Alen, Hannu Mikkola, Ari Vatanen, Stig Blomqvist, Tommy Makinen, Juha Kankkunen, Petter Solberg, Marcus Grönholm en ook vandaag zijn ze nog overvloedig aanwezig. In het WRC, het World Rally Championship, is de 1000 Lakes Rally één van de hoogtepunten van het seizoen. Rally is in Finland een halve religie en de coureurs laveren met plezier aan een rotvaart tussen de meren. Finland is meer dan Mika Häkkinen en Kimi Räikkönen.

Tijdstip: voorjaar
Competitie: WRC
Locatie: Jyväskylä, Finland (Google Earth)

32. Indycar Milwaukee

Het oudste nog actief zijnde ovalen circuit is niet dat van Indianapolis, maar wel de omloop in Milwaukee. De zogenaamde Milwaukee Mile huisvest al sinds 1903 ten minste één race per jaar en maakt nog steeds deel uit van het Indycar-kampioenschap. De piste in West Allis, Milwaukee, is precies één mijl lang en ontvangt doorgaans één week na de Indy 500 de Indycars. Ook Nascar komt er langs. Op zich is dit ovaal in Wisconsin niet veel anders dan alle andere, zij het dat ze door haar 106-jarig bestaan een stukje erfgoed is geworden.

Tijdstip: eind mei-begin juni
Competitie: Indycar, Nascar
Locatie: West Allis, Milwaukee, Wisconsin, Verenigde Staten (Google Earth)

31. BTCC Knockhill

Het BTCC, het British Touring Car Championship, is bij onze eilandbewoners superpopulair. Vauxhalls – hier beter bekend als Opel – nemen het op tegen Honda’s en nog een schare andere merken. Midden jaren negentig, in het tijdperk van de Super Touring, was het BTCC zo toonaangevend dat het een tiental constructeurs aantrok en voor schitterende races zorgde. Dat is al lang verleden tijd – Super Touring kostte handenvol geld – en ondertussen gaat het er stukken bescheidener aan toe. De races blijven echter even populair. Het zomerse bezoek aan het Schotse Knockhill is veruit de populairste bestemming. Op een piepklein circuit met enkele linke bochten vechten de touring cars het onder elkaar uit. Een leuk dagje uit.

Competitie: British Touring Car Championship (BTCC)
Locatie: Knockhill, Schotland, Groot-Brittannië (Google Earth)

30. Mil Milhas

Ook Brazilië heeft zo zijn uithoudingsraces. Op het circuit van Interlagos, waar de Braziliaanse GP F1 plaatsvindt, wordt jaarlijks 1000 mijl lang een robbertje onder sportwagens uitgevochten. Het circuit heeft niet de sfeer of de charme van Le Mans, Daytona of zelfs Sebring, maar lange races hebben overal iets magisch. Er wordt bij weer en ontij zowel bij daglicht als bij nachte continu doorgereden en dat is een uitdaging voor mens, machine en team. De wagens worden op hun betrouwbaarheid getest, de teams dienen een piekfijne strategie uit te werken en voorbereid te zijn op de meest onvoorziene omstandigheden. De pitstops nemen dan weer wat meer tijd in beslag, want tijdens het wisselen van piloten – meestal rijden per wagen een drietal coureurs estafettegewijs de race – moeten ook de zitjes worden vervangen. De romp en het achterwerk van elke piloot is anders; om optimaal een race uit te rijden moet je dan ook perfect zitten. U ziet het: autosport is meer dan rondjes draaien alleen.

Tijdstip: najaar
Competitie: occasioneel (GT & sportwagens)
Locatie: Interlagos, Sao Paulo, Brazilië (Google Earth)

29. American Le Mans Series Elkhart Lake

De American Le Mans Series (ALMS) is tegenwoordig het enige Amerikaanse uithoudingskampioenschap dat zowel voor prototypes (Audi R10, Peugeot 908) als voor ‘normale’ sportwagens à la Porsche 911, Chrysler Viper, enkele Ferrari-modellen en aanverwanten toegankelijk is. De knipoog naar Le Mans maakt ons duidelijk dat de aanwezige wagens zo goed als helemaal conform zijn aan de reglementen van de ACO, de Automobile Club de l’Ouest, die 24h van Le Mans organiseert. Eén van de manches van het ALMS-kampioenschap gaat door in Elkhart Lake, in het relatief desolate Wisconsin. Dit te weinig gebruikte circuit – het ligt nogal ver van de bewoonde wereld en de traditionele ‘markets’ – is zonder twijfel het mooiste van Noord-Amerika. De 4 mijl-lange piste wordt wel eens het ‘Francorchamps van de Verenigde Staten genoemd’: een opeenvolging van rechte lijnen, échte bochten in een bosrijke omgeving. Vroeger was de jaarlijkse Indycarrace een van de hoogtepunten van het seizoen, maar dit is voorlopig verleden tijd. Niets sluit uit dat zij in de komende jaren terugkeren, maar voorlopig leeft men in zonde…

Tijdstip: varieert
Competitie: American Le Mans Series
Locatie: Elkhart Lake, Wisconsin, Verenigde Staten (Google Earth)

28. Grand Prix de Pau

Het Zuid-West-Franse Pau doet de meesten onder u wellicht denken aan het nabijgelegen Lourdes, maar bij niet-devote autosportfans refereert de stad aan de Grand Prix de Pau. Op een relatief kort, smal maar indrukwekkend stratencircuit worden al sinds jaar en dag spannende races georganiseerd. Het circuit ontving in het verleden de week na de Grand Prix van Monaco steevast het F3000-kampioenschap, maar sinds die (en het latere GP2) haast uitsluitend als voorprogramma van de F1 figureren is Pau aan andere competities overgelaten. De Formule 3 – de ‘feeder series’ van de GP2 waar een eerste schifting tussen goed en zeer goed wordt gemaakt (cf. infra) – heeft er een internationale Grand Prix en sinds enkele jaren maakt Pau ook deel uit van het World Touring Car Championship. Wij kunnen ons daar alleen maar over verheugen, want Pau zorgt vaak voor een spannende noen.

Tijdstip: mei-juni
Competitie: World Touring Car Championship, F3
Locatie: Pau, Pyrénées-Atlantiques, Frankrijk (Google Earth)

27. Adelaïde V8 Supercars

Ook onze Australische tegenvoeters hebben enkele interessante raceseries, waaronder de V8 Supercars. Het is een competitie waar vette Fords en Holdens (de plaatselijke benaming voor Opel) een jaar lang doorheen het land trekken om uit te maken wie de beste is. Er staan ook enkele uithoudingsraces op het programma, zoals die in Adelaïde. Op een verkorte versie van het vroegere F1-circuit van de stad – jarenlang (1985-1995) een schitterende seizoensafsluiter – houden de V8 Supercars honderdduizenden Australiërs enkele uren in de ban. Een mooie toevoeging aan de kalender, want na het vertrek van de F1 stond de stratenpiste van de Zuid-Australische stad te verkommeren. Hopelijk komt de F1 hier ooit eens terug om het seizoen met een feest te besluiten. Voorlopig houden de V8 Supercars het circuit draaiende.

Tijdstip: voorjaar
Competitie: V8 Supercars
Locatie: Adelaïde, South Australia, Australië (Google Earth)

26. Goodwood Festival of Speed & Goodwood Revival Meeting

Britten houden van nostalgie. Goodwood, waar vroeger een legendarisch autocircuit was gelegen, houdt een jaarlijks evenement waar vehikels die geschiedenis schreven nog eens van onder het stof worden gehaald. Op het oude circuit worden tijdens de Revival Meeting in september races gehouden tussen oldtimers met oude coryfeeën. Zo doet Stirling Moss – een Britse racelegende uit de jaren ’50 en ondertussen de tachtig naderend – nog elk jaar enkele toertjes in zijn oude Mercedessen en andere winnende wagens. Dit alles in originele racetenue en helm; ordinaire bezoekers dienen zich in een outfit uit het begin van de twintigste eeuw onder te dompelen. Nostalgie zei ik al, maar, bon, haast tot het belachelijke toe. De eilandbewoners zijn echter wie ze zijn en daar brengen we respect voor op.

Interessanter voor mij is het Goodwood Festival of Speed, waar ook meer recente modellen hun opwachting maken. Niet op het circuit, maar wel op de ‘hillclimb’. Men dient met de afgeschreven wagen zo snel mogelijk een heuvel op te rijden. De snelsten doen er gemiddeld 50 seconden over. De deelnemers zijn vaak recentere coureurs die met een oudere of nieuwere wagen de beklimming wagen. Zo reed Jacques Villeneuve met de Ferrari 126C van vader Gilles naar boven. Emerson Fittipaldi deed hetzelfde met zijn Indycar uit het begin van de jaren negentig; Jacky Ickx deed een poging met zijn Porsche 956 waarmee hij ettelijke keren Le Mans won. Lewis Hamilton reed vorig jaar zelfs zijn McLaren naar hogere sferen. Dit is natuurlijk ook je reinste nostalgie, maar dan ontdaan van alle franjes en met voor mij interessanter materiaal. De recente dertig jaar hebben immers ook mooie stukken voortgebracht die nu al de status van legende hebben bereikt. Er zijn er té veel die u wellicht niets zeggen, maar voor racefans zijn ze van onschatbare waarde. Op naar het Goodwood Festival of Speed. Lord March, de organisator, geeft ons met plezier geschiedenisles. Wie ben ik om daar iets tegen te hebben?

Tijdstip: juni (Goodwood Festival of Speed) en september (Goodwood Revival Meeting)
Competitie: geen, occasioneel amalgaam van oldtimers
Locatie: Goodwood, West Sussex, Groot-Brittannië (Google Earth)

25. Nürburgring 24h

De Nürburgring is voor een deel onder ons het mooiste circuit ter wereld. De originele versie, de zogenaamde Nordschleife, was 23km lang en plaats waar de Grand Prix van Duitsland doorging. De snelste rondes op de ‘old Nürburgring’ klokten even onder de zeven minuten af; onze landgenoot Jacky Ickx was er een specialist. In 1976 kwam hier ei zo na wereldkampioen Niki Lauda om het leven. Ondanks het ontvangen van de laatste sacramenten oordeelde men dat hij toch nog eventjes in het tijdelijke kon blijven, maar dan wel half verbrand. Het leidde echter tot het definitieve einde van de Nordschleife als organisator van de GP F1 van Duitsland. Ondertussen is men er terug, maar dan op een zeer sterke en karakterloze reductie van het oude circuit.

Toch is de Nordschleife nog niet helemaal afgeschreven, want in het begin van de zomer kunnen de Duitsers genieten van de 24h van de Nürburgring op het 23km-lange circuit, waaronder de legendarische ‘Caroussel’. Semi-amateurisme, dat wel, maar het zorgt er toch voor dat een monument niet onder struikgewas verdwijnt.

Tijdstip: juni-juli
Competitie: occasioneel amalgaam van touring cars
Locatie: Nürburg, Duitsland (Google Earth)

24. Indycar Long Beach

Een belangrijke kritiek op deze selectie van evenementen is de disproportionele aanwezigheid van stratencircuits, maar die geven voor mij altijd dat tikkeltje extra aan een autorace. In de Verenigde Staten is men blijkbaar dezelfde mening toegedaan, want sinds midden jaren zeventig organiseert men in het Californische Long Beach de jaarlijkse Grand Prix. In de zonnige suburbs van Los Angeles gebruikt men de straten rond de jachthaven om een schitterende autorace te houden. Van 1976 tot 1983 vormde Long Beach de “United States GP West”, maar blijkbaar kon Ecclestone er niet genoeg dollars verdienen en voerde het evenement vanaf 1984 af door te verhuizen naar karakterloze oorden als Detroit, Dallas of Phoenix. Niet getreurd: Long Beach werd onmiddellijk opgenomen in de Indycar-kalender en zorgt daar sinds jaar en dag voor spektakel. Als de F1 ooit naar de Verenigde Staten terugkeert – en dat is men blijkbaar van plan – dan moet een terugkeer naar Long Beach toch verleidelijk zijn? Bernie moet de fans geven waar ze recht op hebben.

Tijdstip: april-mei
Competitie: Indycar
Locatie: Long Beach, Californië, Verenigde Staten (Google Earth)

23. Bonneville Speed week

Zout blijkt snelheid te genereren. Op het zoutmeer van Bonneville in Utah worden sinds jaar en dag pogingen ondernomen om het snelheidsrecord bij lande te verbreken. De wagens kunnen met gemak eventjes sneller rijden dan een doorsnee klein lijnvliegtuig kan vliegen. Eventjes, want het salt lake is ondanks haar grootte toch in afstand beperkt; vliegtuigen hebben daar in de lucht iets minder last van. Tijdens de jaarlijkse Speed Week worden competities gehouden: per type categorie van wagen moet u in een rechte lijn een zo hoog mogelijke snelheid halen. De rechte lijn op de zoutvlakte is maar tien mijl lang. Vergeet dus niet tijdig te remmen.

Tijdstip: augustus
Competitie: occassioneel, jaarlijkse Speed Week
Locatie: Wendover, Utah, Verenigde Staten (Google Earth)

22. DTM Norisring

Het topevenement van de Deutsche Tourenwagen Masters is ongetwijfeld het bezoek aan de Norisring. In hartje Nürnberg rijden de Mercedessen en Audi’s voor tienduizenden Duitsers eind juni-begin juli rondjes op een kleine piste. Pikant detail: het circuit is omgeven door de tribunes waar Hitler zijn Landdagen organiseerde. Stoor u daar niet aan. Don’t mention the war: de race is geen eerbetoon aan de Führer. Het is gewoon een leuke zondag voor menige Oosterbuur.

Tijdstip: juni-juli
Competitie: DTM
Locatie: Norisring, Nürnberg, Duitsland (Google Earth)

21. Rally van Monte Carlo

De Rally van Monte Carlo is één van de eerste evenementen van het nieuwe autosportseizoen. Tot vorig jaar maakte de rally deel uit van het WRC, het World Rally Championship, maar naar verluidt zal het volgend jaar opnieuw zijn vertrouwde plaats kunnen innemen. De vlag dekt niet helemaal de lading, want er wordt nauwlijks in Monaco gereden; het prinsdom is er iets te klein voor. Het zijn vooral de mooie stukken in de Alpes-Maritimes die voor mooie plaatjes zorgen.

Tijdstip: januari-februari
Competitie: Intercontinental Rally Challenge (IRC)
Locatie: Monte Carlo (Monaco) en de omgeving van de Alpes-Maritimes (Frankrijk) (Google Earth)

20. Carrera Panamericana

Vandaag de dag kan je nog een flauw afkooksel meemaken van wat ooit de gevaarlijkste race ter wereld was. Noch de Hel van de Dakar, noch de Muur van Indianapolis of het verraderlijke bochtenwerk van de Nürburgring kunnen tippen aan wat ooit de Carrera Panamericana was: een helse race dwars door Mexico. Het evenement was als publiciteitsstunt opgezet om het net afgewerkte Mexicaanse deel van de Panamericana, een weg die het noordelijke met het zuidelijke deel van het continent verbond, in de verf te zetten. Van Tuxtla Guittiérez nabij de Guatemalteekse grens tot in Ciudad Juarez aan de grens met Texas werd over meer dan 3000 km aan een rotvaart door het land van de sombrero gereden. Al snel werd het een bloedserieuze zaak. De Carrera Panamericana werd een instant classic en maakte prompt deel uit van verschillende Sportwagenkampioenschappen, waardoor deze helse race een unieke ontmoetingsplaats werd waar alle grote figuren uit die tijd het tegen elkaar opnamen. De beste piloten uit de diverse racecategorieën in de Verenigde Staten, uit Zuid-Amerika en Europa vochten om de overwinning. Zo ging onder meer de grote Juan Manuel Fangio met de overwinning lopen. Later is er nooit meer een dergelijke directe competitie tussen de besten der besten geweest.

Na vijf edities (1950-1954) was het afgelopen. Er waren in totaal 27 doden gevallen. De snelheid van de wagens was niet meer aangepast aan de veiligheid ervan en een parcours van meer dan 3000 km was gewoon niet te controleren, laat staan veilig te houden. Bovendien had het inferno van Le Mans van 1955, toen een wagen in het publiek belandde, vuur vatte en 80 doden tot gevolg had, voor zo’n schokeffect gezorgd dat een nieuwe Carrera onverantwoord was. En trouwens, zo dachten de Mexicanen, was er nu wel voldoende promotie voor hun nieuwe weg geweest.

Zou het niet mooi zijn mochten de F1-sterren van vandaag het tegen NASCAR-coryfeeën, Indycar-stars en rallygenieën opnemen langs de lange Mexicaanse wegen? Mja, die tijd komt wellicht nooit meer terug, maar amateurs doen het geheel al sinds eind jaren tachtig herleven. In tegenstelling tot het originele concept zijn nu maar een beperkt aantal kilometer getimed, maar je kan met plezier de tocht op een enigszins gewijzigd tracé overdoen, mét een oldtimer. U hoeft zich niet te haasten, want dit kunt u tot ver in uw zeventigste meemaken…

Tijdstip: oktober
Competitie: old-timers
Locatie: variërend (in 2009 van Huatulco naar Nuevo Laredo) (origineel hoofdzakelijk van Tuxtla Guittiérez (Google Earth) naar Ciudad Juarez (Google Earth))

19. Francorchamps 24h

Al jaar en dag worden in een weekend in het hartje van de zomer de 24 uren van Francorchamps verreden. Tot voor enkele jaren was het voornamelijk een race van touring cars met enkele GT’s, waarin vooral BMW uitblonk, maar nu maakt de uithoudingsrace deel uit van het FIA GT-kampioenschap, waardoor het een strijd tussen Maserati’s en Ferrari’s is geworden. Steeds een hoogmis voor de Belgische autosport mét drama in de nacht, maar wat kan je anders verwachten van een dergelijk fantastische omloop? Het is betreurenswaardig dat men zich aan Vlaamse kant zo weinig bewust is van het feit dat ons land – zij het dan het Franstalige deel – eigenaar is van misschien wel het meest geliefde autocircuit ter wereld. De ganse wereld is jaloers…

Tijdstip: juli
Competitie: FIA GT-kampioenschap
Locatie: Francorchamps, België (Google Earth)

18. Nascar Talladega

In het plaatsje Talladega in Alabama ligt het langste ovalen circuit ter wereld. De Talladega Superspeedway is met haar 2,66 mijl nog 0,16 mijl langer dan Indianapolis en de hoge ‘banking’ zorgt voor gigantische snelheden. Nascar is misschien té Amerikaans voor Europeanen, maar de twee races die er jaarlijks in Talladega worden verreden zijn écht wel spectaculair. Het is haast waanzin. In 1987 werd hier door Bill Elliot de allersnelste ronde uit de Nascargeschiedenis neergezet. De man reed in één rondje gemiddeld 212.809 mph, omgerekend meer dan 342 km/h. Gemiddeld.

Tijdstip: april en november
Competitie: Nascar
Locatie: Talladega, Alabama, Verenigde Staten (Google Earth)

17. FIA GT Portero de los Funes

Ondanks alle historisch perspectief dat ik in dit overzicht probeer te stoppen kan ik niet anders dan twee instant classics een hoge vermelding te geven. Eind 2008 ging de finale van het FIA GT-kampioenschap door op een gloednieuw semi-permanent circuit op een desolate plek in Argentinië, genaamd Portero de los Funes. Enkele fools hadden het idee opgevat om rond een meer van een uitgedoofde vulkaan een circuit aan te leggen. En wat voor één. Geen enkele van de hypermoderne Tilke-circuits kan tippen aan het karakter van deze half amateuristisch geconstrueerde piste: lange snelle bochten, niveauverschillen, rechte lijnen en dichte muren. Dààr gaat het om. Dit jaar gaat de race uitzonderlijk niet door, maar het zal de openingsmanche van het nieuwe GT1-kampioenschap van 2010 worden. Geen betere plaats om van start te gaan. Bernie, matig voor één keer uw maatstaven en breng de F1 naar Portero de los Funes. Succes meer dan gegarandeerd.

Tijdstip: oktober-november
Competitie: FIA GT
Locatie: Portero de los Funes, San Luis, Argentinië (Google Earth)

16. Sebring 12h

Traditioneel wordt enkele weken na de 24h van Daytona de 12 uren van Sebring gehouden. Op een ietwat omgebouwd vliegveld is de uithoudingsrace een aantrekkelijke wedstrijd geworden die liefhebbers van endurance mooi kan boeien. Het circuit zelf is niet zo bijzonder, maar de strijd tussen de schitterende bolides maken er een mooie 12 uur van. De race start in het daglicht en eindigt bij nachte. Sebring wordt ook gezien als een eerste test en zelfs vroege generale repetitie voor de 24h van Le Mans. Zo testte Peugeot hier de 908 uit om te zien of de wagen het in race-omstandigheden kan uithouden. Commercieel hebben ze er geen belang bij, want het Franse merk verkoopt toch geen wagens in de Verenigde Staten, maar als test kan het tellen. Wie in Sebring goed scoort heeft al goede papieren voor Le Mans. De anderen moeten in de tussentijd nog wat sleutelen. En ondertussen hebben de fans van een mooie race genoten.

Tijdstip: februari-maart
Competitie: American Le Mans Series (ALMS)
Locatie: Sebring, Florida, Verenigde Staten (Google Earth)

15. Pike’s Peak

Sebring was niet het enige uitje van Peugeot in de Verenigde Staten. In de jaren tachtig deed de 405 Turbo 16 het schitterend op de mythische hillclimb van Pike’s Peak in Colorado. Net zoals in Goodwood wint diegene die het snelst op de top van de berg aanbelandt. De legendarische Ari Vatanen slaagde er in 1988 in om met de Peugeot 405 Turbo 16 het record van de even legendarisch” Walter Röhrl te breken. Hij deed er iets meer dan tien minuten over. Vatanen had al ervaring met de wagen, want hij had er al enkele Dakar’s met de 205 en de 405 gewonnen. Ondertussen heeft de Fin zijn helm grotendeels aan de haak gehangen en is nu Europarlementslid. Van Pike’s Peak naar Brussel: het is eens wat anders.

De beklimming in Colorado bedraagt 19,98km, start op 2862m om op 4301m te finishen. Sinds 1916 wordt er jaarlijks een ritje naar boven gereden; veel leden van de Amerikaanse Unser-autosportdynastie blonken er uit. In vergelijking met de Mont Ventoux is Pike’s Peak toch hors catégorie…

Tijdstip: juli
Competitie: occasioneel
Locatie: Pike’s Peak, Colorado, Verenigde Staten (Google Earth)

14. Petit Le Mans

Met de Petit Le Mans in Road Atlanta blijven we enigszins in de buurt. Een decennium geleden richtte de steenrijke autosportgek Don Panoz de American Le Mans Series op, waarmee hij een kampioenschap voor GT’s en prototypes in het leven riep en dat met groot succes. Het kampioenschap moest een zogenaamd blue riband-event hebben – een topmoment. Panoz vond er niets beters op dan op zijn eigen circuit, Road Atlanta, een 1000 mijlsrace te organiseren, enigszins nederig Petit Le Mans gedoopt. De race verwierf snel een vaste stek op de Amerikaanse racekalender. We onthouden vooral de gigantische koprol van Yannick Dalmas in zijn Porsche 911 GT1 uit 1998, waar de man ongedeerd uit kwam. Los daarvan is de race zeker haar naam waard.

Tijdstip: najaar
Competitie: American Le Mans Series
Locatie: Road Atlanta, Braselton, Georgia, Verenigde Staten (Google Earth)

13. GP F1 van Italië

Met uitzondering van 1980, toen er werken aan de gang waren, maakte de Autodromo Nazionale di Monza al elk jaar deel uit van het WK F1. Niemand deed beter, zelfs Monaco niet. Monza is het mekka van de tifosi, de knotsgekke Italiaanse fans die maar één god hebben: Ferrari. De rode bolides rijden er een thuiswedstrijd en kunnen er altijd, maar dan ook altijd op de onvoorwaardelijke steun van de fans rekenen. Een Italiaan die tegen Ferrari is wordt hier ter plaatse gelyncht.

Monza is ook pure snelheid. In de jaren vijftig was het een ovaal – waarvan nog gedeeltes zichtbaar zijn – maar al snel veranderde de autodromo in een supersnel wegcircuit. Nadat er iets te veel doden vielen werden chicanes aan het circuit toegevoegd, maar dat mocht de pret niet drukken. Dat deed wel de editie van 1978, toen troonpretendent Ronnie Peterson in de eerste ronde verongelukte. Sindsdien vallen de kilo’s puin en menselijk leed mee, maar nog steeds veroorzaken de hoge snelheden spectaculaire crashes, zoals de meterslang glijdende schuin liggende Lotus van Derek Warwick in 1990 en de spectaculaire koprol van Christian Fittipaldi drie jaar later. Hiermee gaat de Braziliaan de geschiedenis in als de coureur met de meest vreemde finish aller tijden.

Alle gekheid op een stokje: Monza is a real driver’s circuit, zoals de Britten dat zo mooi zeggen. In 2002 reed Juan Pablo Montoya hier in zijn Williams-BMW de allersnelste ronde uit de geschiedenis van de sport, al blijft hij met zijn 259,528 km/h nog mijlen verwijderd van het Nascar-record in Talladega. Hiermee is Monza meteen het snelste circuit van het F1-circus.

Tijdstip: september
Competitie: WK F1
Locatie: Monza, Italië (Google Earth)

12. Daytona 24h

Het seizoen van de grote uithoudingsraces begint traditioneel met de 24 uur van Daytona. Op een groot ovaal met infield rijdt het Grand-Am-sportwagenkampioenschap er haar openingswedstrijd en dat een etmaal lang. Jammer genoeg is de wedstrijd niet meer vergelijkbaar met de tijd waarin het deel uitmaakte van het IMSA-prototype-kampioenschap, met dikke Jaguar’s, Porsche 962′s en Audi 90′s. Ondanks alles een mooie race. We kunnen alleen maar hopen dat Daytona samen met Sebring, Le Mans en de Petit Le Mans ooit opnieuw deel zal uitmaken van een deftig prototype-wereldkampioenschap, want dit is o zo waardevol. Ook hier is samen sterk. Krachten bundelen kunnen alle uithoudingsraces opnieuw ernstig op de kaart zetten en hen geven wat ze verdienen: een maximale internationale aandacht.

Dit jaar was de 24h van Daytona één van de meest spannende uit de voorbije decennia. De Grand-Am-wagens mogen dan wel niet de technisch meest geavanceerde bolides zijn, racen kunnen ze wel…

Tijdstip: februari-maart
Competitie: Grand-Am
Locatie: Daytona, Florida, Verenigde Staten (Google Earth)

11. F1 GP van Japan

Ik was onthust toen ik hoorde dat de GP van Japan ging verhuizen van Suzuka naar Fuji. Ecclestone was verleid door de vele dollars die Toyota voor een GP in Fuji over had. Suzuka, eigendom van aartsrivaal Honda, werd verlaten. Een regelrechte schande. Suzuka is het enige circuit van het WK in 8-vorm. Bovendien is het één van de meest gevarieerde oorden die circus Ecclestone aandeed. Een aantal titels werden er beslecht: Ayrton Senna werd er in 1988 voor het eerst wereldkampioen; Alain Prost deed hem in 1989 de das om door de Braziliaan in de chicane klem te rijden. Senna beantwoordde het incident een jaar later door Prost in de eerste ronde van de baan te rijden. Nog een jaar later, in 1991, werd Senna er voor de derde keer wereldkampioen toen concurrent Nigel Mansell van de baan schoof. Het was ook mijn eerste GP van Japan – waarvoor ‘s nachts diende te worden opgestaan – en dat gaf een speciaal sfeertje. Kortom: in Suzuka viel er altijd wel iets te beleven.

Na veel vijven en zessen is men in Japan tot een akkoord te komen om de circuits van Fuji en Suzuka te laten roteren door het ene jaar op het ene en het andere jaar op het andere circuit de GP van Japan te laten doorgaan. In 2009 is Suzuka opnieuw aan de beurt. Vergeet niet te kijken.

Tijdstip: oktober-november
Competitie: WK F1
Locatie: Suzuka, Japan (Google Earth)

10. Daytona 500

We keren nog een laatste keer terug naar Florida én naar Nascar voor het hoogtepunt van het kampioenschap, dat reeds tijdens de eerste race van het jaar plaatsvindt. De Daytona 500, een 500-mijlsrace op het ovaal van Daytona, is een race waarmee meteen duidelijk wordt hoe de krachten het komende jaar verdeeld zullen zijn. De Daytona 500 is voor Nascar wat de Indy 500 voor Indycar is: het topevenement voor gesloten wagens versus het topevenement voor open racewagens. Meestal gaat het er spannend aan toe, met heel wat cautions (neutralisaties van de race bij een ongeval), al kende de 500 ook haar deel van de ellende. Zo kwam hier in 2001 de Nascar-legende Dale Earnhardt in de laatste bocht om het leven, dat terwijl ook zijn zoon, Dale jr., in de race meereed.

Tijdstip: januari-februari
Competitie: Nascar
Locatie: Daytona, Florida, Verenigde Staten (Google Earth)

9. GP F1 van België

Bij de kwaliteiten van het circuit van Francorchamps hebben we reeds uitvoerig stil gestaan. De opeenvolging van bochten is ondertussen bijna in het collectief geheugen geprent: La Source, Eau Rouge, Raidillon, Kemmel, Pif Paf, Stavelot, Blanchimont, Bus Stop, … Chauvinisme is mij vreemd, maar hier mogen we fier op zijn. Ook het WK F1 komt er nog langs. In het voorbije decennium is de race twee keer van de kalender gehaald, maar ondanks een penibele financiële situatie kwam de GP van België steeds weer op het programma te staan.

Zowel voor de rijders als voor het publiek is Francorchamps een hoogtepunt. Het is één van de weinige circuits waar ze zich nog eens volledig kunnen laten gaan. Dat alles tegen de achtergrond van een Ardennenlandschap. Met de Raidillon heeft Francorchamps bovendien een unieke bochtencombinatie. Het is haast een levensverzekering. Wie doet beter?

Tijdstip: augustus-september
Competitie: WK F1
Locatie: Francorchamps, België (Google Earth)

8. GP F1 van Singapore

Toen met de overwinning van Fernando Alonso vorig jaar het doek viel over de GP van Singapore editie 2008 besefte het wereldje nauwelijks wat er was gebeurd. Voor de eerste maal in de geschiedenis werd een race bij kunstlicht verreden en het was een gigantisch succes geworden. Op een al bij al deftig stratencircuit met de schitterende skyline van de stadstaat op de achtergrond kregen we niet enkel een mooie wedstrijd te zien, maar ontving de sport meteen een boordnodige injectie van het middel dat ze nodig had: spektakel en show zonder de kwaliteit van de sport in het gedrang te brengen. Dat kon nergens beter dan op een stratencircuit zijn. Enkele kniesoren, zoals Ferrari-opperhoofd Luca di Montezemolo, vonden het maar niets, maar daar trok niemand zich iets van aan. De GP van Singapore is een ware instant classic geworden, een tweede Monaco. Het heeft misschien niet de glamour en de glitter van het Prinsdom, maar wel het potentieel om een eigen vaste stek op de kalender te claimen. Geen F1 meer zonder de GP van Singapore. Wie had dat gedacht?

Tijdstip: september
Competitie: WK F1
Locatie: Singapore, Singapore (Google Earth)

7. Macau Grand Prix

Het hoogtepunt van het F3-jaar is de GP van Macau, de voormalige Portugese kolonie in het zuiden van China nabij Hong Kong. In een dubbele race door de straten van de Speciale Bestuurlijke Regio – sinds 1999 heeft China de soevereiniteit over Macau overgenomen – moet de beste jongeling van het jaar worden bepaald. Een overwinning in Macau staat mooi op uw visitekaartje. Ayrton Senna, Michael Schumacher en David Coulthard deden het u voor. De jonge wolven zorgen altijd voor spektakel. De eerste rechtse, “Lisboa” genaamd (naar de Portugese erfenis), is een nauwe bocht waar haast altijd enkele overenthousiaste F3-racers hun rempunt missen en de bandenmuur ingaan. Zonder veel erg, maar het Aziatisch avontuur zit er wel op, evenals de poging om de geschiedenis in te gaan.

Het stratencircuit van Macau is uniek, want het combineert lange rechte stukken met bijzonder nauw en sinister bochtenwerk. Voor enkele haarspelden moet je bijna helemaal tot stilstand komen om geen brokken te maken, genre Loews in Monaco. De traditioneel geel-zwarte vangrails geven de plaats een extra cachet.

Naast de F3 Grand Prix wordt er ook de zogenaamde Guia Race gereden, een wedstrijd voor Touring Cars. Sinds enkele jaren maakt de Guia Race deel uit van het World Touring Car Championship (WTCC) en brengt ook hier de besten van het moment samen. De BMW’s, Seats, Chevrolets en sinds kort ook Lada’s vechten een robbertje door de straten van de stad waar, laten we eerlijk zijn, niet altijd koosjere zaken worden gedaan. De Macau GP doet dit echter verbleken en maakt er een prestigieus gedoe van. Naast Singapore het tweede Monaco van Azië…

Tijdstip: november
Competitie: Eenmalig F3-gezelschap, World Touring Car Championship
Locatie: Macau, China (Google Earth)

6. GP F1 van Canada

Per hoge uitzondering nemen we hier een evenement op dat dit jaar niet plaatsvindt, maar het eigenlijk wel zou moeten. Normaliter krijgen we in juni steevast een schitterende GP van Canada op het Circuit Gilles Villeneuve in Montréal voorgeschoteld. Het onberekenbare Canadese weer en de aard van het circuit zorgen er vaak voor dat er nogal wat spektakel en onverwachte wendingen voorkomen. De vele chicanes maken inhalen voldoende mogelijk – vandaag de dag geen evidentie – maar zijn dodelijk voor de remmen. Vaak worden die zo heet dat ze serieuze problemen veroorzaken, met vele opgaves als gevolg. Zodoende hebben we er regelmatig een verrassende winnaar. Zo kreeg Gerhard Berger in 1992 de zege in de schoot geworden en was Montréal de locatie van de enige overwinning van Jean Alesi. De Fransman, wiens rijstijl vaak met die van vader Villeneuve werd vergeleken, kende zoveel pech tijdens zijn carrière, maar had hier in 1995 voor één keer het geluk aan zijn zijde. In 2007 ontsnapte Robert Kubica in Montréal ternauwernood aan de dood om er een jaar later de wedstrijd te winnen. De grens tussen drama en victorie is soms bijzonder dun.

Naar verluidt is men achter de schermen aan het onderhandelen om de GP van Canada opnieuw op de kalender te zetten. Bernie Ecclestone haalde de race dit jaar van de kalender omdat ze haar zogenaamde financiële verplichtingen niet kon nakomen. Meestal is dit een pikuur om te laten voelen dat het menens is, maar wellicht ziet ook hij in dat de GP van Canada essentieel is in een waardig F1-kampioenschap. We hopen dan ook dat de race in 2010 weer op de kalender staat.

Tijdstip: juni
Competitie: WK F1
Locatie: Ile Notre-Dame, Montréal, Québec, Canada (Google Earth)

5. Bathurst 1000km

De grootste race bij onze tegenvoeters is ongetwijfeld de Bathurst 1000. Op een circuit nabij Sydney waarvan het grootste deel bestaat uit een nauwe beklimming en afdaling van een berg – de Mount Panorama – wordt jaarlijks een uithoudingsrace van 1000km voor touring cars georganiseerd. De Bathurst 1000 is een begrip geworden en trekt de aandacht van racefans van over de ganse wereld. De vangrails staan zo dicht dat de minste fout wordt bestraft en de piste blokkeert. Oppassen is de boodschap. De race werd een tijdje als het officieuze wereldkampioenschap voor touring cars beschouwd en nog steeds komen hier jaarlijks buitenlandse enthousiastelingen op af. Tegenwoordig doen ze dat enkel met de Holden Commodores en de Ford Falcons uit het V8 Supercar-kampioenschap. Het wagenpark is dan ook minder gevarieerd dan vroeger, maar dat mag de pret niet drukken. Bathurst blijft een uitdaging van jewelste. De Australische legende Peter Brock was hier dé absolute specialist, maar ook onze landgenoot Jacky Ickx heeft een zege in Bathurst op zijn cv staan. Dit is autoracen in zijn meest pure vorm. Magnifiek.

Tijdstip: oktober-november
Competitie: V8 Supercars
Locatie: Bathurst, New South Wales, Australië (Google Earth)

4. Dakar

De Dakar mag dan al naar Zuid-Amerika zijn verhuisd, het blijft nog altijd een evenement om u tegen te zeggen. Thierry Sabine’s idee om in de woestijn een wekenlange rally van hoog niveau te organiseren blijft tot de verbeelding spreken. In de oorspronkelijke formule, van Parijs naar de Senegalese hoofdstad Dakar, verliep een groot deel van het tracé in landen met op zijn zachtst gezegd onstabiele regeringen. Vaak leidde dit tot diplomatieke conflicten en moest hemel en aarde worden verzet om een etappe te laten plaatsvinden; Libië, Algerije en Tsjaad hebben de organisatie meer dan eens kopzorgen gegeven.

Elke avond werden de tenten op een andere plaats in de woestijn ineen getimmerd. Het bivouac realiseren was een logistieke nachtmerrie en vormde keer op keer een uitdaging voor het personeel om dit te klaar te stomen. Als men er al geraakte, want door de jaren heen eiste de rally tientallen slachtoffers. Door de band genomen mochten er elk jaar wel enkele body bags naar het thuisfront worden gestuurd. Maar toch: de Dakar was iets speciaals.

De formule en het tracé varieerde door de jaren heen. Wat oorspronkelijk “Paris-Dakar” heette werd na verloop van tijd “de Dakar”, met als start- en aankomsten Lissabon-Dakar, Dakar-Caïro, Dakar-Dakar en zelfs eens Parijs-Kaapstad. Toen de problemen zich in Afrika bleven opstapelen en in 2008 de race zelfs moest worden geannuleerd, keek men uit naar andere opportuniteiten. Zuid-Amerika werd een alternatief. Wellicht zal de Dakar ook de komende jaren in Argentinië en Chili worden verreden, maar dat betekent niet dat de zin om naar Afrika terug te keren verdwenen is. We shall see.

Tijdstip: januari
Competitie: Inschrijvingen voor de rally (auto’s, vrachtwagens en motoren)
Locatie: Dakar, Senegal (Google Earth) en Argentinië-Chili (Buenos Aïres-Buenos Aïres) (Google Earth)

3. 24h van Le Mans

De meest prestigieuze uithoudingsrace ter wereld is en blijft de 24 uren van Le Mans. Niemand twijfelt nog aan de status van het etmaal rondjes rijden over het Circuit de la Sarthe. De semi-permanente omloop is meer dan 13km lang en elke bocht heeft haar eigen verhaal. Le Mans is dé race waar alle grote sportwagenfans van dromen en racers het met al dan niet behoorlijk materiaal tegen elkaar opnemen. Elke grote constructeur heeft hier al met de bloemen staan zwaaien of ondernam een poging tot.

In Le Mans zagen we ook het grootste drama uit de autosportgeschiedenis. Toen Pierre Levegh in 1955 met zijn brandende Mercedes het publiek in vloog vonden 80 mensen, Levegh incluis, de dood. Zijn vrouw zat op een andere tribune naar het inferno te kijken. De ramp zorgde er voor dat er in de autosport meer aandacht werd besteed aan het veiligheidsaspect, maar evenzeer dat Zwitserland tot op de dag van vandaag elke vorm van circuitraces verbiedt. Het doet echter niets af aan de reputatie van Le Mans.

Vele edities waren superspannende aangelegenheden. In eigen land hadden we met Jacky Ickx dé specialist in huis. De man won maar liefst zes keer de uithoudingsrace en dat bleef een record dat slechts onlangs door de Deen Tom Kristensen werd verbeterd. Ook andere coryfeeën schitterden in Le Mans.

Vanaf begin jaren zeventig tot begin jaren negentig domineerden de prototypes de competitie, maar toen hier minder en minder interesse in werd vertoond, schakelde men over naar gewone GT-wagens. Jammer, want die (gesloten) prototypes (Porsche 962, Jaguar XJR, Sauber-Mercedes C9, Peugeot 905, …) zagen er schitterend uit en haalden hoge snelheden. De GT1-wagens vulden tijdelijk een leemte op en vanaf eind jaren negentig doken opnieuw open prototypes op en zelfs occasioneel enkele gesloten prototypes (Bentley, Peugeot 908, …). Al enkele jaren wordt de race hoofdzakelijk gedomineerd door Audi’s. Ondanks alles prefereerde ik de tijd van de protoypes of die van de GT1′s. Vandaag de dag is het een bont allegaartje geworden met een beperkt aantal kanshebbers op een zege die eeuwige roem oplevert. Maar toch: Le Mans is dé referentie als het op sportwagens aankomt.

Tijdstip: juni
Competitie: occasionele sportwagencompetitie
Locatie: Le Mans, Sarthe, Frankrijk (Google Earth)

2. Indianapolis 500

The Greatest Race on Earth, noemen de Amerikanen de Indianapolis 500. Tweehonderd rondjes draaien op een ovaal van twee en een halve mijl vormen het hoogtepunt van het autosportjaar in de Verenigde Staten. De geschiedenis van de Indy 500 is de geschiedenis van de Amerikaanse autosport. Al van voor de eerste wereldoorlog wordt hier the big race georganiseerd en telkens is dit hét moment waarop je de geschiedenis in kan gaan, of zelfs meermaals indien u hierin bent geïnteresseerd. Het record staat voorlopig op vier.

Aan de race gaat een hele maand van testen en kwalificaties vooraf. Er mogen slechts 33 wagens deelnemen en via een aparte procedure wordt de grid bepaald. Op race day worden ze op elkaar los gelaten en diegene die het eerste aankomt behaalt de overwinning met de Borg-Warner-trofee als gedenkstuk. Het kleinood staat mooi in uw kast, maar u hebt er dan ook uw leven voor op het spel gezet. Ook hier vielen door de jaren heen tientallen doden. The wall is immers steeds aanwezig en kissing the wall aan een snelheid van 400 km/h heeft meestal traantjes tot gevolg. Maar ook hier geldt ons traditionele adagium: alles voor de show. Dat is geen schande, want deze show is meestal enorm spannend en kan nogal wat onverwachte winnaars opleveren.

In de jaren vijftig maakte de Indianapolis 500 deel uit van het WK F1, maar weinig coureurs zakten hiervoor af naar Indiana. Tot eind jaren tachtig was het grotendeels een all-American aangelegenheid. Met de komst van ex-wereldkampioen F1 Emerson Fittipaldi kwam een stabiele Zuid-Amerikaanse delegatie op gang. Ook de Canadees Jacques Villeneuve en de Colombiaan Juan Pablo Montoya wonnen elk een Indy 500. Zelfs Europeanen zetten hun naam in de tabellen, want onder meer de Nederlander Arie Luyendyk won de edities van 1990 en 1997. Wellicht is dit de grootste prestatie van een Nederlandse autoracer ooit. Het weze hem gegund, want meer kan je bijna niet bereiken. De Indy 500 is een religie op zich en daar zijn de Amerikanen zo fier op. Wij kunnen dat alleen maar beamen.

Tijdstip: mei-juni
Competitie: Indycar
Locatie: Indianapolis, Indiana, Verenigde Staten (Google Earth)

1. GP F1 van Monaco

Mja, what can I say? Deze lijst kan niet anders dan te worden aangevoerd door de meest prestigieuze wedstrijd van het jaar. De Grand Prix van Monaco is en blijft de kroon op het WK F1 en ook alle andere takken van de sport. Het meer dan drie kilometer lange circuit, dat al sinds de jaren twintig het tafereel van een jaarlijkse Grand Prix is, is een echt monument. Het is een aaneenschakeling van legendarische namen: St. Dévote, Avenue d’Ostende, Casino, Mirabeau, Loews, Portier, Tunnel, Nouvelle Chicane, Tabac, Piscine, La Rascasse, … het doet het hart van elke fan sneller slaan. Meer hoeft daar niet bij gezegd te worden. De Grand Prix van Monaco is een begrip.

Bij wijze van afsluiter nog één keertje die fantastische ronde van Ayrton Senna uit 1991. Met zijn McLaren-Honda MP4/6 raasde hij met een rotvaart naar de pole. Dé enige Prins van Monaco…

Tijdstip: mei
Competitie: WK F1
Locatie: Monte Carlo, Monaco (Google Earth)

We zetten ze nog allemaal eens op een rijtje:

1. F1 GP van Monaco
2. Indianapolis 500
3. Le Mans 24h
4. Dakar
5. Bathurst 1000
6. F1 GP van Canada (Montréal)
7. Macau Grand Prix
8. F1 GP van Singapore
9. F1 GP van België (Francorchamps)
10. Daytona 500
11. F1 GP van Japan (Suzuka)
12. Daytona 24h
13. F1 GP van Italië (Monza)
14. Petit Le Mans
15. Pike’s Peak
16. Sebring 12h
17. FIA GT Portero de los Funes
18. Nascar Talladega
19. Francorchamps 24h
20. Carrera Panamericana
21. Rally Monte Carlo
22. DTM Norisring
23. Bonneville Speed Week
24. Indycar Long Beach
25. Nürburgring 24h
26. Goodwood Festival of Speed
27. Adelaïde V8 Supercars
28. Grand Prix de Pau
29. ALMS Elkhart Lake
30. Mil Milhas
31. BTCC Knockhill
32. Indycar Milwaukee
33. 1000 Lakes Rally
34. F1 GP van Australië (Melbourne)
35. Nascar Nationwide Montréal
36. Surfers’Paradise A1 GP
37. Nascar Michigan
38. DTM Brands Hatch
39. Nascar Bristol
40. Trophée Andros 24h
41. Indycar St. Petersburg
42. SudAm F3 Piriapolis
43. Arctic Rally
44. Grand Prix Historique d’Angoulême
45. Nascar Sonoma
46. Indycar Motegi
47. 2CV 24h
48. Formula Nippon Autopolis
49. Qatar GP2 Asia
50. A1 GP Kyalami

Met dit overzicht hoop ik u aan te tonen dat autosport meer is dan het WK F1. Jammer genoeg is veel van dit lekkers nog veel te onbekend in het Vlaamsche land. Onbekend is onbemind? Misschien wel. De gemotoriseerde sport wordt aan Vlaamse kant nog te vaak als een Franstalige aangelegenheid beschouwd. Daar is de laatste jaren een kentering in gekomen, maar de aan de hearts and minds van zij die voor de infrastructuur moeten zorgen – overheid en sponsors – moet nog wat worden gesleuteld…

Toevoegingen? Opmerkingen? Let me know!