De Mont Ventoux, naast Alpe d’Huez dé col van de Tour, ligt maar op enkele tientallen kilometer van Avignon en het zou jammer zijn mochten we de berg op deze winterse ochtend niet beklimmen. Met de wagen wel te verstaan. De weersomstandigheden laten het jammer genoeg niet toe om tot op de top te rijden. De gebeurlijke toerist dient halt te houden aan Le Chalet Reynard, alwaar een niet al te beste chocolat chaud ons opwacht. De top was maar enkele kilometer verderop, maar het mocht niet baten. Toegegeven, de aanwezigheid van een horde skiërs aan de chalet voorspelde niet veel goeds wat de status van de wegen betreft. We zijn in deze kerstperiode niet veeleisend en waren al blij dat we ons toch eventjes op het kleinood konden begeven.

De weg naar het zuiden

Avignon ligt op een steenworp van de Middellandse Zee en is omringd door het illustere Carpentras, Nîmes, Orange en Aix-en-Provence. We hebben geen tijd om ze allemaal te bezoeken, want vandaag is Marseille voor ons een aantrekkelijke bestemming. De metropool aan de Middellandse Zee gaat er prat op de oudste stad van Frankrijk te zijn. Massilia werd reeds in 600 voor Christus gesticht en heeft bovendien de grootste haven van l’Hexagone. U ziet dat niet enkel Amerikanen in superlatieven spreken. Hier kan men er ook iets van. De Vieux-Port en de Canabière zijn de moeite evenals de talrijke winkelstraten, al hebben we niet genoeg tijd gehad om de stad in detail te bestuderen. Marseille heeft niet enkel een rijk cultureel patrimonium, maar kampt in de buitenwijken met de problemen waar elke Franse grootstad mee worstelt. Hoe dan ook is Marseille een aanrader en we komen er graag terug. Vandaag kon het contrast niet groter zijn: om 11u bibberden we van de kou op de top van de Ventoux, twee uur later zaten we op een terrasje aan de Vieux-Port.

Nicolas Sarkozy

Vanaf Marseille begint de Côte d’Azur pas echt en komen we de ene welluidende naam na de andere tegen. Toulon, de gastheer van de Franse vloot, en Hyères doen we maar kort aan, want we zijn op zoek naar het Fort de Brégançon. Dit fort, nabij Bormes-les-Mimosas, is sinds de jaren zestig een officieel buitenverblijf van de Chef de l’état. De presidenten kwamen en komen hier regelmatig hun vrije dagen spenderen, al is het ook een unieke locatie om buitenlandse collega’s te ontvangen. Mitterrand ontving er Helmut Kohl en Sarkozy probeerde hier samen met Condoleezza Rice een uitweg uit het conflict in Georgië te zoeken.

Het Fort de Brégançon ligt er wat verlaten bij. De omliggende duinen worden goed bewaakt, maar al bij al is het naburige strand een leuke plaats om een zomerse namiddag door te brengen. Vandaag niet, want het is er ijskoud. De Côte d’Azur in de winter, het blijft iets aparts.

Saint-Tropez

Les gendarmes de Saint-Tropez zijn bij mij op het netvlies gegrift. Louis de Funès en consoorten maakten ettelijke films lang de kuststad en het hinterland onveilig met hun Citroën Méhari’s en 2CV’s in hun kweeste naar de gendarmettes of de extra-terrestres.

Je kan dus niet om de komiek heen en in een boetiek meenden we ofwel de geest van de man, die in 1983 overleed, ofwel een exacte replica te herkennen. Helaas, onze verbeelding zal ons wellicht iets te ver hebben geleid. Louis de Funès is dood en komt nooit meer terug, maar zijn erfenis blijft hilarisch.

Via het mondaine Fréjus en Saint-Raphaël arriveren we in het even mondaine Cannes, de plaats van bestemming. De stad van het filmfestival heeft gelukkig veel meer te bieden dan dat ene evenement in mei, al belemmert ook hier de ijzige kou ons van een uitgebreide stedelijke dissectie. We verlangen te veel naar een chocolat chaud en willen te veel ineens zien om hier zeer lang rond te lopen…