Een liefdesbrief van je vader, God
Allerlei // Posted on 10 June 2009 by Peter Aspeslagh
Daarnet in het Leuvense stadspark deelde een brave man aan iedereen liefdesbrieven uit. Niet van hem, maar van ons aller vader: God. De almachtige is immers ronduit van plan om alle verloren gelopen schapen naar de stal terug te halen. God als Machiavelli: alle middelen heiligen het doel, zélfs moderne marketingtechnieken. En ja, zijn discipelen springen er voorwaar (om een bijbels woord te gebruiken) creatief mee om. Ze slagen er in om op glad papier in vierkleurendruk een epistel met bijbelcitaten aan ons te presenteren, waaruit blijkt dat de Heilige Schrift niets anders dan vredelievende taal omvat. Toen ik, enigszins geïrriteerd, de man in twee woorden vriendelijk duidelijk maakte dat de relatie tussen Vaders en zonen – ondanks alle almacht van de Vader – troebel kan verlopen, dan nog bleef hij mij aanklampen. “De liefde komt terug”, was zijn verzoenende antwoord.
Omdat men alles bleek te filmen lag het in de lijn van de verwachtingen dat dit verborgen camera was. Het contactadres op de brief was echter niet fake. CHH Postbus 65 in Tessenderlo is Christus van Huis tot Huis, een organisatie die haar ambities niet onder stoelen of banken steekt. Ze wil het Evangelie van Jezus Christus in elk huis van de Benelux brengen. De provincie Limburg was het eerste actieterrein; blijkbaar gaat nu ook Vlaams-Brabant voor de bijl. Om hun doel te bereiken hebben de militanten een groot arsenaal aan promomateriaal in huis. Er werden niet minder dan 900.000 exemplaren van Vaders Liefdesbrief gedrukt. Een special uitgave richt zich op kinderen en men heeft eveneens de DVD Jezus niet dood te krijgen in stock. Ik hoop dat ik niet als figurant in de volgende editie kom. Mocht men toch op zoek zijn naar ketters, gelieve andere acteurs te ronselen…
Het wordt echter een vreemde bedoening als we naar de site van de directeur surfen. Op doctorbruno.org worden we meteen geconfronteerd met een geestelijke in traditioneel zwart pak. Doctor Bruno – Bruno Van de Vliet – studeerde theologie aan een trits universiteiten en behaalde er een doctoraat in. Ondertussen ondernam hij, zo lezen we, “Evangelic Crusades” naar onder meer Ghana, Bangladesh, Kameroen, Nigeria, Congo én België. Hij is een vertegenwoordiger van de Baptisten in België en zetelt, naast zijn directiefunctie van CHH, ook als voorzitter van Leprazending vzw. Bovendien is hij visiting professor/part time staff in he Trinity College of Nigeria. Allemaal goed en wel, maar als we de website van het Nigeriaanse instituut bekijken wordt het toch wel een beetje griezelig. Ze zijn klaar en duidelijk wat hun doctrine betreft: “The Bible alone, and the Bible in its entirety, is the Word of God written and therefore inerrant in the autographs and authoritative and binding on all aspects of human life. The College does not recognize or accept the canonicity of the apocrypha.” Het zijn wellicht allemaal kleinschalige projecten van goedmenende mensen die een bepaalde fundamentele leer aanhangen, maar zo’n zaken boezemen mij meer argwaan dan enthousiasme in. Ondanks de liefdesbrief.
CHH maakt deel uit van EHC, Every Home for Christ: serving the Church to reach every home on earth with the gospel. De boodschap is duidelijk. Deze internationale organisatie wil de boodschap van God propageren zoals dat in de vroege dagen van het Christendom is gebeurd. Ze heeft, aldus haar website, 1200 mensen in dienst en doet beroep op 14000 vrijwilligersorganisaties overal ter wereld. Met resultaat: sinds haar oprichting net na de tweede wereldoorlog werden al meer dan zestig miljoen kaartjes teruggestuurd door mensen die meer wilden weten over het Woord van God. Een succes? Bij mij alvast niet, maar goed, ieder diertje zijn pleziertje. Zit er iets achter dit ganse gedoe? Ik weet het niet, maar heb steeds gezonde reserves bij dit soort van initiatieven…
2 Comments For This Post
Leave a Reply
Copyright © peteraspeslagh.be // een eigen kijk op de wereld.Original News Theme by 
.
July 27th, 2010 at 10:07:09
Beste onbekende,
de kans is groot dat u die brief van mij kreeg.
Nu, er zijn niet altijd camera’s bij… Dat was alleen die ene keer zo; we figureerden voor Woestijnvis, die toen nog “in Gods naam” aan het opnemen waren, met Annemie Struyf als zoekende ziel.
Er is toen heel wat boeiend materiaal opgenomen, o.a. het uitstekend onderwijs en de bediening van Gordon van Veelen… ten huize Mia Saelens in Korbeek-Dijle, liedjes door mijzelf (Arno K) gespeeld en gezongen, handoplegging bij zieken, het uitspreken van profetische woorden over verbroken mensen…
- Tja, waarom wordt zoiets niet uitgezonden? Wat gebeurt er in de hogere regionen van de Vlaamse televisie? God weet het.
En wat kan ik nog meer zeggen dan dat er in die brief staat?
Hebt u hem gelezen? Is een en ander doorgedrongen? Ik bid dat God uw hart ervoor mag openen…
Het belangrijkste is uiteraard dat u het volbrachte offer van Jezus Christus zélf aanneemt voor uw leven. Dat garandeert u namelijk een plekje in het eeuwige leven, aan de goeie kant van de grens tussen licht en duisternis…
Wie die dingen precies uitdeelt, is echt van veel minder belang.
Er zijn nu eenmaal geestvervulde, wedergeboren mensen in Vlaanderen. Hun aantal zal zeker alleen nog maar toenemen. En er zal een tijd komen, dat de media er objectief over zullen moeten berichten.
Het is eigenlijk heel simpel. Wij kennen Jezus. Jezus is de Waarheid, de Weg, en het Leven… Wij willen gewoon dat u niet langer in de woestijnen van deze wereld hoeft te dolen, maar zich ook kan laven aan dezelfde oase…
Ja, de waarheid is eenduidig, simpel en echt. Dit is eenvoudig te vatten voor kinderen en eenvoudige mensen. Voor geleerden, godsdienstdeskundigen, psychiaters en de meeste journalisten, zeker hier in de dorre woestijn van Vlaanderland, blijft het een fameus stuikelblok…
Maar dat wist u ongetwijfeld al.
En: geen nood. Jezus overwint in ons! Hij zal ook overwinnen in Vlaanderen… Halleluja! Geprezen zij God de Vader, en Zijn Enige Zoon, Jezus Christus, Die in ons werkt door de kracht van Zijn Heilige Geest…!
Arno Kerkhofs, Leuven
July 30th, 2010 at 11:07:27
Oh, sorry, dat ik dit nog toe voeg. Nu weet ik wie u bent. U bent die schrijver van misdaadromans. Ik heb nooit wat van u gelezen. Ik zag u wel eens op tv.
Tja, ik heb zin om het hier over uw Duvel-verbruik te hebben… (Nomen sit omen) Als u zichzelf voortdurend in een duivls sfeertje drenkt, hoe open kan u dan staan voor wat echt van God komt?
Ik weet dat deze vraag belachelijk moet overkomen. Maar als christen met enig inzicht huiver ik gewoon als ik op elk Vlaams café in grote rode letters de woorden DUVEL zie prijken… Dan zeg ik tot mezelf: ja, die is hier de baas, en hij heeft zijn merkpoten er nog flink tegenaan gesmeerd ook…
Misschien kan u hier eens een goed boek over schrijven? Laat dan liefst ook de andere partij eerlijk aan het woord komen… De Heilige Geest, bedroefd door het vele gevloek en de zonde in de wereld… Al die door God gewilde mensen, die hun door God gegeven doelen missen…
En dan de redding: Jezus die verbrokenen uit de hel haalt, de hel waar ze hier al symbolisch in zitten, en waar ze later allicht ook naar toe gaan, als ze zich in duisternis blijven wentelen…
Het nieuwe licht dat doorbreekt. Vrede, vreugde, genezing, herstel van trauma’s, nieuwe liefde in relaties, hoop op eeuwig geluk en onbeschrijfelijke, zuivere genietingen op een plek waar geen zorg, traan of pijn meer is…
Zou dat geen mooi boekje worden, Pieter? Er is hoop, ook voor jou! Als je je met je hele hart tot de Enige ware God keert, zul je Hem vinden!
Op een dag zal je dan zeggen: ach, die duvel – dat was eigenlijk maar niks.
Zo is het ook bij mij gebeurd. Ben nu vijf jaar alcoholvrij, halleluja! Ik moest stoppen met drinken, mijn pancreas kon er niet meer tegen, maar uit mezelf geraakte ik niet meer gestopt. Eens ik de Heilige Geest van God ontving, liep het ontwennen van een leien dakje. Ik las liever een goed boek, dan mij nog te intoxiceren. Dronken van de Heilige Geest ben ik wel nog geweest: een heerlijke roes – die geen katers nalaat…
Maar nu stop ik, lees de bijbel, ‘t staat er allemaal in!
Arno Kerkhofs, Leuven