Het zou van weinig smaak getuigen om niet stil te staan bij de dood van Jef Nys. Jawel, ook ik ben groot geworden met tientallen Jommeke-albums. De avonturen van de elfjarige snaak met zijn onafscheidbare papegaai en zijn vele vrienden hebben mij er als kind op gewezen dat de wereld héél mooi was. Het was dan wel een fantasiewereld, maar in de grote reeks kwam zowat elke streek op aarde aan bod. Jef Nys gaf niet enkel een eenvoudig maar leuk verhaal mét les, maar ook een ruime blik op de schoonheid om ons heen. Hij mag dan al uit Vlaams-katholiek-conservatieve hoek komen, Jef kende zijn wereld en deed op zijn eigen manier aan regelrechte volksverheffing.

Iemand gaf naar aanleiding van Nys’overlijden een quote die het beste zijn oeuvre samenvat: “Als ik Jommeke’s las, kreeg ik altijd zin in brood. De boterhammen in de albums zagen er altijd zo lekker uit…”. De nagel op de kop. Fantasie, maar o zo herkenbaar. Het wordt herlezen geblazen…