Ja, ook ik heb de stemtest eens gedaan, al was het maar om te weten waar ik sta. Ik kwam uit waar ik wou uitkomen: oranje boven en blauw-zwart onderaan (zie afbeelding hiernaast). Hiervoor heb ik telkens ja of neen geklikt. Jammer genoeg waren het vaak geforceerde antwoorden. Op veel vragen kan je gewoon niet met ja of neen antwoorden. Geen mening vind ik voor een politiek geïnteresseerde inwoner van dit land wat triestig, dus was ik steeds tot die zwart-wit keuze veroordeeld. Toch hadden snuggere politicologen, waarvoor ik als pol-en-soccer natuurlijk alle respect heb, de vragen zo representatief mogelijk opgesteld. Dit neemt niet weg dat ik van mening blijf dat dit initiatief van de VRT politiek tot puur populisme reduceert en van alle nuance ontdoet. De oplossing van een maatschappelijke kwestie bestaat meestal uit een tussenweg – confer de uitslag van mijn test. Daar kunnen de stemtest én de interviewtechniek van Siegfried Bracke absoluut geen juist beeld van geven. Ach, waar maak ik me druk om? Binnen enkele jaren is ook het stemtest-format passé en dan zal men wel met iets anders op de proppen komen. Duiding op één wordt meestal gedomineerd door entertainment en ook dat evolueert. Allemaal goed en wel, maar kom bij mij achteraf niet klagen dat de politiek van de bevolking is vervreemd en geen eenduidige antwoorden geeft op de toch wel erg pertinente vragen die in de studio’s aan de Reyerslaan werden gesteld. Je zou terecht heimwee krijgen naar Walter Zinzen.

Genoeg gezeverd. In deze verkiezingscampagne, die gelukkig laat op gang is gekomen, doet de VLD er alles aan om CD&V in een slecht daglicht te plaatsen. Zij zijn – door het kartel met de N-VA – de partij van de separatisten die mensen tegenover elkaar zet. De VLD – nogmaals sorry: Open vld – bouwt echter bruggen: zij zijn tégen een splitsing van het land en halen de banden met de MR dan ook heel nauw aan. Getergd door negatieve opiniepeilingen meten ze zich een neo-Belgicistisch discours aan. Vorige week voerde Verhofstadt samen met Louis Michel en Didier Reynders een nummertje op door zogezegd in eendracht naar de kiezer te trekken. Eendracht maakt immers macht, want Louis Michel vind het prima dat Verhofstadt er nog een legislatuur als eerste minister zou bijdoen. Zelf heeft hij absoluut geen ambitie om eerste minister te worden en laat die functie dan ook ridderlijk over aan zijn Vlaamse equivalent. Zal hij dat nog steeds zeggen als de MR na 10 juni ook in absolute cijfers sterker zal zijn dan de VLD? Kom kom…

Lachwekkender was Vincent Van Quickenborne’s tandemrit met MR’er Alain Destexhe. Ze voerden gisteren gezamenlijk campagne aan de kust. Een perfect opgezette mediastunt die nog lukte ook. Ook zij hanteerden hetzelfde neo-Belgicistische discours van Verhofstadt. De premier had binnen de VLD waarschijnlijk een dergelijke oekaze uitgevaardigd. Jammer dat een toch niet onverstandig man als Destexhe zich daardoor laat misbruiken. De Franstalige liberaal laat het niet na om te zeggen dat zijn regio zelf beter kan. Onze Waalse vrienden moeten zelf het heft meer in handen nemen; een interne dynamiek kan al heel wat problemen oplossen. Is dit een oproep tot zelfdiscipline of een continue doch ordinaire prik vis-à-vis de PS? Aan u om te oordelen. Feit is dat hij zich laat meeslepen in de nieuwe wind die in de VLD waait. Het zou natuurlijk getuigen van een ongelooflijke laagheid van mijnentwege mocht ik de huidige lijn van de partij confronteren met de diverse burgermanifesten van Guy Verhofstadt. Laten we daar absoluut geen woorden aan vuil maken.

Ook Vlaams Belang liet dit weekend van zich horen. Filip Dewinter gaf dit keer letterlijk toe wat ik al jaren op deze weblog verkondig: het Vlaams Belang is eigenlijk nog altijd wat het Vlaams Blok eertijds was. De traditionele beledigende oneliners werden natuurlijk niet geschuwd: “Naast een zonder haat-straat wil ik een zonder-jihad-straat”, dixit de hauptmann. Moet u nog meer argumenten hebben om nooit met die mensen in zee te gaan, op welk niveau dan ook? Gelukkig is die discussie door andere polariseringen tijdens deze campagne op de achtergrond geraakt. Voor mij blijft het duidelijk: met zo’n georganiseerd structureel onverdraagzaam amalgaam is elke deftige politieke discussie uitgesloten. Wie zich hiermee wil identificeren ondertekent hun radicaal discours en is de facto politiek irrelevant. Maar goed: door vruchteloos dergelijke standpunten in te nemen wordt de partij meer en meer een karikatuur van zichzelf. Wat loont het dan nog om voor hen te stemmen?

U kunt beter uw zondagmorgen in juni toewijden aan het positieve alternatief voor paars. Het kartel CD&V-N-VA heeft genoeg van de beloftencultuur. Al drie jaar bewijzen ze op Vlaams niveau dat je goed kan besturen door een toontje lager te zingen. De ploeg van Yves Leterme heeft al ruimschoots bewezen dat je zonder straffe bewoordingen de schaarse middelen efficiënt kan inzetten. Begrotingen kunnen ook zonder dubieuze manoeuvres in evenwicht worden gebracht. Doortastende beslissingen behoeven geen superministerraden in Oostende, Gembloux of Leuven. Het Martelarenplein volstaat om knopen door te hakken. Met andere woorden: goed bestuur uit zich in kleine dingen, niet in grote media-events. Dat dit als saai wordt omschreven zou het laatste van uw zorgen moeten zijn…

Conclusie: alle info over het échte alternatief voor paars kunt u hier lezen.

http://www.cdenv.be
http://www.jongcdenv.be
http://www.yvesleterme.be
http://www.jovandeurzen.be