Het is nu iets na middernacht op zondag 10 juni. De voorspelling van Louis Tobback is bewaarheid gebleken: paars is bont en blauw geëindigd. Dat heeft deze onnatuurlijke coalitie echter niet louter aan zichzelf te danken. Het enige echte alternatief – het kartel CD&V-N-VA – is steeds met een coherent programma op de proppen gekomen. In 2003 was de kiezer daar nog niet van overtuigd; vandaag is men wel van mening dat de Christen-Democraten verandering kunnen brengen. So it will be…

Liberalen en socialisten draaien op voor de veroorzaakte schade. Opmerkelijk genoeg zijn de klappen nog het hardst in het kamp van het kartel sp.a-spirit. Ze hebben een zevental procentpunten verloren; kartelpartner Spirit is zowat al haar parlementsleden kwijt. Dit wil niet zeggen dat de liberalen het zoveel beter deden. Ook daar zijn de verliezen bijzonder groot. Zij moeten heel wat zetels inleveren.

Guy Verhofstadt heeft alvast met veel zin voor drama zijn afscheid aangekondigd. Althans, dat zouden we toch uit zijn cryptische bewoordingen moeten kunnen afleiden. Betekent dit werkelijk dat we binnenkort na acht lange jaren een nieuwe eerste minister zullen hebben? Werkelijk? Echt? Zeker?

Het vormen van een nieuwe regering zal alvast geen sinecure worden. Volgens de laatste berichten zouden de Christen-Democratische en Liberale families samen even groot zijn in de Kamer van Volksvertegenwoordigers (40 zetels). Opmerkelijk is dat de MR in absolute cijfers méér zetels heeft dan de VLD. Toch is CD&V-N-VA met baanlengtes voorsprong de grootste partij. Het is evident dat zij het initiatief heeft en het meeste gewicht in de schaal kan leggen. In het socialistische kamp zal men vooral ondergaan en de kat uit de boom kijken. Na dit debacle is men alvast aan Vlaamse zijde niet echt happig om terug in een regering te stappen. We moeten afwachten. Rooms-blauw is mathematisch mogelijk maar ligt aan Vlaamse zijde moeilijk. Een tripartite zou nog meer complexe toestanden opleveren, maar mogen we bij voorbaat niet uitsluiten. De komende weken zal men moeten aftasten.

Verder valt op dat Groen! met de nieuwe lijsttrekkers niet heeft kunnen overtuigen, maar toch voldoende in het parlement is vertegenwoordigd. De Lijst Dedecker heeft vriend en vijand verbaasd door een vijf- à zestal zetels op te eisen. Het Vlaams Belang stijgt ten opzichte van 2003, maar daalt in vergelijking met 2004. Ze zouden in de Kamer alvast één zetel verliezen. Het zij zo. Het VB heeft een specifiek electoraat, maar kan dat steeds moeilijker overtuigen. Laten we dus niet veel woorden meer vuil maken aan een discussie over het cordon sanitaire: ze kunnen ook door hen te negeren worden afgestopt. Na al die jaren van ophitsing en holle retoriek kunnen ze niet overtuigen. Maar dat is geen nieuws…

Anyway: go, Yves, go!