Verklikken

Ik was toch wat geschokt toen ik vanmorgen las dat Kinepolis-bezoekers worden aangemoedigd om personen, die in de cinema illegaal films registreren, te verklikken. Door een simpel smsje te sturen naar 3005 kan je er voor zorgen dat een zaalwachter binnenkomt om de snoodaards van dienst in de spreekwoordelijke boeien te klissen. De verklikker krijgt voor deze heldendaad een box van vijf dvd’s cadeau. Raar dat hier geen reactie op kwam. Ik begrijp dat piraterij een serieus probleem is, maar vind het niet kunnen dat mensen elkaar hiervoor dienen aan te geven. Het doet me aan minder fraaie episodes uit onze geschiedenis denken. Enkele maanden geleden was er nog commotie over de criminaliteitswebsite van het Vlaams Belang, die op een gelijkaardig principe was gebaseerd, maar naar deze Kinepolis-maatregelen kraait geen haan. Ik ga bij een volgend filmbezoek mijn gsm best thuis laten liggen.

Kamperen

’s Avonds zitten we in de Wet 26 met de werkgroep communicatie samen. Al een ganse tijd buigen we ons over een geïntegreerd communicatiebeleid voor JONGCD&V. Op dit moment laat onze vereniging haar stem op vele manieren horen: via de website, aan de hand van persberichten, met uitnodigingen voor allerlei evenementen, via Radikaal en de Denk-Mee-Krant, enzovoort. Koken kost geld en wij vragen ons dan ook luidop af of de gedane investeringen voldoende renderen. Bovendien hebben we ondervonden dat heel wat media niet functioneren zoals ze zouden moeten.

Onder leiding van Lieselot Bleyenberg en met de deskundige assistentie van Philippe Vanstapel komen we al sinds het najaar week na week samen met een enthousiaste groep jongeren die begaan zijn met de manier waarop JONGCD&V haar blijde boodschap overbrengt. Het vergaderritme ligt hoog; dezer dagen kamperen we haast in de Wetstraat 26.

Discussie

De werkgroep legde al een intens traject af: literatuurstudie, een uitgebreide SWOT-analyse aan de hand van klankbordgroepen, formulering van strategische en operationele doelstellingen etc. Op dit moment – in mei – zijn we met focusgroepgesprekken bezig. Dit betekent dat we voor de diverse communicatiemiddelen (papieren communicatie, e-communicatie, perscommunicatie, event communicatie) experts allerhande confronteren met de manier waarop JONGCD&V op dit moment communiceert. Als hoofdredacteur van Radikaal ben ik verantwoordelijk voor de focusgroep ‘papieren communicatie’. Het tijdschrift heeft rabiate voor- en tegenstanders, en is dus een ideale twistappel in discussies. Die lopen soms hoog op, want de werkgroepleden zijn bekommerd om het welslagen van ons toekomstig communicatiebeleid. Dat zal en moet er komen.

Peter