Mijn zaterdag begint zoals een zaterdag hoort te beginnen: met uitslapen. Het was me weer een weekje. Een weekendje in het vertrouwde West-Vlaanderen moet de batterijen weer opladen. Kortemark is de naam van het oord, maar behalve de aanwezigheid van een keurige secundaire school valt er weinig over te vertellen.

Oostende

Na de middag gaat het richting Oostende. Ik ben daar geboren, heb er de eerste jaren van mijn leven gewoond en ben er nadien zowat elke week teruggeweest. Dat schept een onverbrekelijke band en ik ontspan telkens ik er kom. Bovendien is de zeelucht zoveel zuiverder dan die in het binnenland. Als je na een week in Leuven de trein richting Oostende neemt, dan is het een letterlijke verademing als je afstapt. Ik blijf verknocht aan de toch wel beste stad van het land. Een mens kan niet onder zijn roots uit en maar goed ook.

De stad heeft een rijk verleden. Vooral het Oostende uit de negentiende en het begin van de twintigste eeuw fascineert me. Ik vraag me nog steeds af hoe de stad er nu zou uitzien mocht men rond 1850 de vestingen niet hebben afgebroken. Tot dan toe was de stad volledig ommuurd, maar die waren in het midden van de negentiende eeuw vanuit militair perspectief overbodig geworden. Afbreken dus. Nadien werd de stad verfraaid door Leopold II, zij het met fondsen die niet meteen op een koosjere manier waren verworven, maar het gaf Oostende een aantrekkingskracht die tot ver buiten de landsgrenzen voelbaar was. Onder meer door directe treinverbindingen kwamen heel wat Parisiens en Parisiennes hun vakantie in de Koningin der Badsteden doorbrengen. Ook het intellectuele leven bloeide in die periode open. Veel bekende schrijvers en wetenschappers zoals Joseph Roth en Albert Enstein, frequenteerden Oostende en randgemeenten,. Kortom, een boeiende stad. Oostende is veel meer dan zon, zee en entertainment. Afbeeldingen van dit roemrijke verleden kunt u in de plaatselijke beeldbank terugvinden (http://beeldbank.oostende.be).

Over de vogel en de bek

’s Avonds zet ik me nog wat voor mijn weblog (http://www.peteraspeslagh.be). Ik moet van tijd tot tijd mijn ei kwijt en een weblog is daar een ideaal middel voor. Er staat dan ook zowat van alles op, maar goed, elke vogel zingt zoals hij gebekt is.

Peter